Ο Σείντ Μουχάμαντ Χουσεΐν Ταμπατάμπαϊ, γνωστός ως Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ, ήταν ένας Σιιτικός δάσκαλος, ερμηνευτής, φιλόσοφος, θεολόγος, νομικός και μυστικιστής που είχε επιδραστικό ρόλο στην πνευματική και θρησκευτική ατμόσφαιρα του Ιράν στον 14ο αιώνα AH (20ό αιώνα μ.Χ.). Ο Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ είναι ο συγγραφέας των βιβλίων "Αλ-Μιζάν φι Ταφσίρ αλ-Κουρ'αν" (γνωστός ως Ταφσίρ αλ-Μιζάν) και "Σιιτισμός στο Ισλάμ" καθώς και των φιλοσοφικών βιβλίων "Μπαντάιε αλ-Χίκμα", "Ναχάγια αλ-Χίκμα" και "ΟΥΣΟΥΛ Φαλσαφέχ βα Ραβές-ε Ρεαλισμού" (Οι Αρχές της Φιλοσοφίας και η Μέθοδος του Ρεαλισμού). Σε αντίθεση με μερικούς άλλους Ισλαμικούς δασκάλους, ο Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ ίδρυσε ένα μάθημα για την ερμηνεία του Αγίου Κορανίου και τη φιλοσοφία στη Σχολή του Κομ, γεγονός που οδήγησε στην πρόοδο και ανάπτυξη της γνώσης της ερμηνείας. Η μέθοδος ερμηνείας του ήταν η ερμηνεία του Κορανίου με το Κοράνιο.
Βιογραφία και Έργα
Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ, γεννήθηκε το 1904 στο Σανταμπάντ, ένα χωριό κοντά στην Τεμπρίζ. Ο πατέρας του, Χατζι Μιρζά Μπακίρ, και ο παππούς του, Μιρζά Ασάντ Αλλάχ, ήταν γνωστοί δάσκαλοι της Τεμπρίζ. Ο Μουχάμαντ Χουσεΐν σπούδασε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του σε ένα μακτάμπ στην πατρίδα του και στη συνέχεια εντάχθηκε στη σχολή "Ταλεμπίγια" στην Τεμπρίζ, όπου μελέτησε θρησκευτικά και αραβικά επιστήμες και έμαθε τις αρχές της νομικής. Στη συνέχεια, μελέτησε τα βιβλία "Σαρχ Λαμέα" και "Μακάσαμπ" στη νομική, τα βιβλία "Μα'αλιμ", "Κουαουαίν", "Ρασαΐλ" και "Κιφαγιά" στις αρχές της νομικής, τα βιβλία "Κόμπρα", "Χασίγια" και "Σαρχ-ε Σαμσίγια" στη λογική, το βιβλίο "Σαρχ Άσαρατ" στη φιλοσοφία και το βιβλίο "Κασφ αλ-Μουράντ" στη θεολογία (Καλάμ). Το 1925, πήγε στη Ναγιάφ για να συνεχίσει τις σπουδές του και μελέτησε ένα μάθημα για τη νομική και τις αρχές της νομικής με τον Αγιωταλά Αγκά Σέιχ Μοχάμαντ Εσφαχάνι. Επίσης, επωφελήθηκε από τα μαθήματα του Αγιωταλά Ναινί, του Αγιωταλά Αγκά Σέιτ Αμπούλ Χασάν Εσφαχάνι, του Αγιωταλά Χότζατ Κοχ Καμρεΐ, του Χατζι Μιρζά Αλί Αγκά Ταμπατάμπαϊ Τεμπρίζι, του Αγκά Σέιτ Χοσεΐν Μπακτουμπεΐ και του Αγιωταλά Σέιτ Αμπούλ Κασέμ Χανσαρί. Μετά την επιστροφή του στο Ιράν, πήγε στην πατρίδα του το 1935 και έμεινε εκεί για 10 χρόνια. Στη συνέχεια, πήγε στο Κομ το 1946 και σπούδασε στη Σχολή του Κομ για κάποιο διάστημα, ενώ μελετούσε από εξέχοντες δασκάλους όπως ο Αγιωταλά Σέιτ Μοχάμαντ Χανσαρί, ο Αγιωταλά Σέιτ Μοχάμαντ Χότζατ Κοχ Καμρέι και ταυτόχρονα εκπαίδευε τους μαθητές του. Οι ακαδημαϊκές συναντήσεις και συζητήσεις του Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ με τον Γάλλο φιλόσοφο και μελετητή των Σιιτικών σπουδών, Ερρίκο Κορμπέν, άνοιξαν το δρόμο για την εισαγωγή του Σιιισμού στους Ευρωπαίους. Οι συζητήσεις τους με τον Ερρίκο Κορμπέν έχουν δημοσιευτεί στα Περσικά, Αραβικά, Γαλλικά και Αγγλικά με τίτλο "Η Σιιτική Σχολή Σκέψης".
Ανάπτυξη της Ισλαμικής Φιλοσοφίας
Αναλογιζόμενοι τα ακαδημαϊκά έργα, τα συγγράμματα και τις ομιλίες του εκλιπόντος Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ, μπορούν να αναφερθούν πέντε σημεία για τον ρόλο του στην ανάπτυξη της Ισλαμικής φιλοσοφίας.
Πρώτον, η ανάπτυξη και πρόοδος της Ισλαμικής φιλοσοφίας: Με τη συγγραφή των βιβλίων “Μπαντάιε αλ-Χίκμα” και “Ναχάγια αλ-Χίκμα”, άνοιξε μια νέα φάση για την Ισλαμική φιλοσοφία. Η διδασκαλία της φιλοσοφίας, ειδικά της Μεταφυσικής Θεοσοφίας του Μούλα Σαντρά και των Άσφαρ, οι φιλοσοφικές καινοτομίες του (16 περιπτώσεις) και τα σχόλια που έγραψε για τα Άσφαρ αποτέλεσαν μέρος της συνεισφοράς του στην ανάπτυξη της Ισλαμικής φιλοσοφίας.
Δεύτερον, οι θρησκευτικές σπουδές και οι θεολογικές επιστήμες: Σε αυτό το πλαίσιο, με τη χρήση φιλοσοφικών συζητήσεων, ανέδειξε τα θεμέλια της πίστης. Επιπλέον, ασχολήθηκε με τις σύγχρονες θρησκευτικές συζητήσεις και, για αυτό το σκοπό, έγραψε τη πραγματεία “Αλ-Βιλαγιά”, τα βιβλία “Σιιτισμός στο Ισλάμ” και “Κοράνιο στο Ισλάμ”.
Τρίτον, η ανθρωπολογία: Η ανθρωπολογία είναι η βάση και το θεμέλιο των Ισλαμικών διδασκαλιών. Έγραψε πολλά έργα για την ανθρωπολογία, όπως “Ο Άνθρωπος Πριν τον Κόσμο”, “Ο Άνθρωπος στον Κόσμο” και “Ο Άνθρωπος Μετά τον Κόσμο”.
Τέταρτον, η ηθική: Ο εκλιπών Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ είχε δύο καινοτόμες ιδέες για την ηθική. Α) Η θεωρητική ηθική που συζητείται στο πλαίσιο της "Θεωρίας των Συμβάσεων" και με βάση αυτή παρουσίασε μια νέα εξήγηση των ηθικών προτάσεων. Β) Η πρακτική ηθική, την οποία ανέλυσε στο Ταφσίρ αλ-Μιζάν και εξήγησε την μονοθεϊστική πίστη του Κορανίου για την ηθική.
Πέμπτον, η επέκταση της φιλοσοφίας στις ανθρωπιστικές επιστήμες: Έχει γράψει ανεξάρτητα έργα για την κοινωνιολογία, τις πολιτικές επιστήμες, το δίκαιο, την εκπαίδευση και, μερικές φορές, την ψυχολογία. Στο “Αλ-Μιζάν”, επίσης, έχει συζητήσει πολλά θέματα στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών.
Η 15η Νοεμβρίου έχει καθοριστεί ως ημέρα μνήμης του Άλλαμε Ταμπατάμπαϊ στο εθνικό ημερολόγιο του Ιράν.