Η Παλιά Συνοικία, από τον Πύργο των Περιστεριών μέχρι τη Ιερή Φωτιά των Ζωροαστρηών

Η Γιερζντ αναγνωρίζεται ως μία από τις πόλεις του Ιράν όπου, από παλιά, ζούσε μια μειονότητα Ζωροαστρητών. Η συνοικία Κεχνού ή Κασνιγιέ είναι μία από τις συνοικίες της Γιερζντ όπου Ζωροαστρητές και Μουσουλμάνοι κατοικούσαν από παλιά.
Λέγεται ότι οι πρώτοι Ζωροαστρητές της Γιερζντ μετανάστευσαν από μια περιοχή της Μεγάλης Χορασάν στην πόλη αυτή για να μπορέσουν να διατηρήσουν το θρησκευτικό τους τελετουργικό. Μία από τις σημαντικότερες οικογένειες της συνοικίας Κεχνού είναι οι «Δαμερί», που καταγόντουσαν από το «Ντεμίρ» στη Χορασάν.

Χαρακτηριστικά της συνοικίας Κεχνού
Αυτή η συνοικία είναι η πρώτη που συναντά κανείς εισερχόμενος από την πύλη Κοράνι της Γιερζντ. Η Κεχνού βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης και συνορεύει με τις συνοικίες Μαχμουδ-Αμπάντ, Σέιντ-Σαχρά, Νασρ-Αμπάντ και Αμίρ-Αμπάντ. Στην Κεχνού υπάρχουν σημαντικά ιστορικά μνημεία.
Μέχρι πρόσφατα, η συνοικία είχε καθορισμένα όρια και τείχη γύρω της, τα οποία σήμερα έχουν εξαφανιστεί λόγω της επέκτασης της πόλης. Κάποιοι κάτοικοι της Κεχνού ασχολούνται με τη γεωργία και τα χωράφια τους βρίσκονται λίγο μακριά από την κατοικημένη περιοχή, σε μια περιοχή γνωστή ως «Μαρντίου».

Συνοικία Ζωροαστρητών στην Κεχνού
Οι Ζωροαστρητές της συνοικίας ζουν κυρίως σε ένα μέρος που ονομάζεται δρομάκι Σαχρμπανου. Στην αρχή του δρομίσκου υπάρχει ένα «Δέρμερ», που χτίστηκε πριν από μερικές δεκαετίες πάνω σε ένα παλιό Δέρμερ της συνοικίας. Το Δέρμερ είναι ο χώρος όπου φυλάσσεται η ιερή φωτιά των Ζωροαστρητών. Διαθέτει ειδικό δωμάτιο για τη φλόγα και ένας υπεύθυνος, ο «Ατασμπάντ», φροντίζει για τη συντήρησή της. Ο τίτλος του Ατασμπάντ περνάει κληρονομικά.
Δίπλα στο Δέρμερ της Κεχνού υπάρχουν μια μικρή και μια μεγάλη αίθουσα που χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή θρησκευτικών τελετών των Ζωροαστρητών. Η μεγάλη αίθουσα χωρά περίπου 150 άτομα και η μικρή περίπου 60.

Πύργος περιστεριώνα της συνοικίας Κεχνού
Οι περιστεριώνες είναι αρχαία κτίσματα, συνήθως κυλινδρικά, όπου συγκεντρώνονται περιστέρια και άλλα πουλιά, ώστε τα περιττώματά τους να χρησιμοποιούνται στη γεωργία. Στο παρελθόν, τα περιττώματα περιστεριών χρησιμοποιούνταν επίσης στη βυρσοδεψία και στην παραγωγή πυρίτιδας. Η κατασκευή περιστεριώνων κατά την περίοδο Σαφαβιδών (1501–1736 μ.Χ.) ήταν διαδεδομένη και πολλά παραδείγματα διατηρούνται στην Ισφαχάν και τη Γιερζντ. Ο περιστεριώνας της Κεχνού χρονολογείται από την ίδια εποχή και μπορούσε να φιλοξενήσει από 1.000 έως 40.000 περιστέρια, ανάλογα με το μέγεθός του.
Σήμερα βρίσκεται στο πάρκο Κασνιγιέ. Πριν τη δημιουργία του πάρκου, ο περιστεριώνας βρισκόταν ανάμεσα σε δύο κήπους (τον Κήπο του Υπουργού και τον Κήπο των Κηπουρών) και περιβαλλόταν από αρκετά κτίσματα από πλίθρα. Το ύψος του πύργου είναι 15,4 μέτρα. Πριν την κατασκευή του πάρκου, ήταν 16,2 μέτρα και αρχικά φαίνεται να έφτανε τα 21 μέτρα, αλλά τα ανώτερα τμήματα έχουν υποστεί διάβρωση και καταστροφή. Ο πύργος Κασνιγιέ καταγράφηκε ως εθνικό μνημείο το 2002.

Χουσεϊνίγιε και υδατοδεξαμενή της συνοικίας Κεχνού
Στην Κεχνού κατοικούσαν επίσης Μουσουλμάνοι δίπλα στους Ζωροαστρητές, γι’ αυτό υπάρχει ένα Χουσεϊνίγιε που ιδρύθηκε στα τέλη της περιόδου Σαφαβιδών (18ος αιώνας). Το Χουσεϊνίγιε καταγράφηκε στα εθνικά μνημεία του Ιράν το 2007. Στο εσωτερικό υπάρχει μια υδατοδεξαμενή, που αποτελεί παράδειγμα αρχιτεκτονικής της περιόδου Σαφαβιδών. Κατασκευάστηκε με πλίθρα, τούβλο, γύψο και ασβέστη και η διακόσμηση της εισόδου και του τρούλου της δεξαμενής, με τούβλα, είναι εντυπωσιακή. Η είσοδος της δεξαμενής βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του Χουσεϊνίγιε.
Δίπλα στο Χουσεϊνίγιε υπάρχει ένα φοινικόδεντρο ύψους περίπου 8 μέτρων, που κάθε χρόνο την ημέρα της Ασούρα (10ο του μήνα Μουχαράμ) οι κάτοικοι το μεταφέρουν στους ώμους τους. Αυτή η συμβολική τελετή αναπαριστά την κηδεία του Ιμάμ Χουσεΐν, του τρίτου ηγέτη των Σιιτών.